038-7501253
info@kameroperahuis.nl
Delen op facebook
Aanmelden nieuwsbrief

Column ‘Ik Vertrek’ in De Swollenaer

| Kameroperahuis speelt tijdens het Stadsfestival (3 tot en met 6 september) de eigentijdse muziektheatervoorstelling op locatie ‘Ik Vertrek’. In vijf columns vertellen enkele cast- en crewleden van ‘Ik Vertrek’ hoe de voorstelling is ontstaan, hoe zij het stuk vanuit hun discipline hebben benaderd en het eindresultaat zien in de context van vandaag de dag.

Libretto-schrijfster Annemarie Slotboom bijt de spits af. Slotboom studeerde in 2003 af aan de opleiding ‘Writing for Performance’ (Hogeschool voor de Kunsten Utrecht) en heeft sindsdien onafgebroken voor het theater geschreven.

“Niets is zo heerlijk als een vertrek. Al zeg ik het zelf. Op een lange reis gaan, geeft mij altijd het gevoel van vrijheid. Niets moet zo erg zijn als een reis die op het allerlaatste moment gecanceld wordt; wegens het weer, een vogel die de motor van het vliegtuig invliegt, of wegens politieke omstandigheden. Laatst keek ik vol medeleven naar twee jonge mensen die klagerig op de bank zaten in een tv-programma van MAX, omdat hun vlucht naar Griekenland op het allerlaatste moment gecanceld was. All-in reizen zouden niet op het allerlaatste moment gecanceld mogen worden. Crisis of geen crisis. Schandalig!

“We hebben de koffers weer moeten uitpakken” zegt het meisje teleurgesteld. Haar schouders hangen naar beneden. Dat de Grieken zo ongeveer aan voedselbonnen toe zijn, vergaten we. Want ik begreep haar pijn. Wanneer het besluit tot vertrek eenmaal gemaakt is, is thuisblijven geen optie meer. Vertrekken houdt een belofte in. Avontuur. Een oneindige hoeveelheid aan mogelijkheden. Het zou zo maar eens kunnen dat daar in de verte, of langs de kant van de weg het 'ware geluk' ineens voor het oprapen ligt. Een koffer weer uit moeten pakken is tegennatuurlijk. Niet voor niets haalt dit stel de televisie ermee.

Het stel in de voorstelling ‘Ik Vertrek’ van Kameroperahuis vertrekt niet naar een all-in vakantie, maar naar een plek waar alles anders is, een plek ver van de beschaving, waar ze diep de modder in duiken op zoek naar een deur die je precies brengt waar je hoort. Hierdoor is de voorstelling niets anders dan het moment van weggaan (het moet eerder vergelijkbaar zijn met een trip naar de maan).  Hier gaat het stel op in de natuur. Dit is precies zoals ik me als kind voorstelde dat avontuur moest zijn: onder de modder en tussen de takken door een jungle rennen. De urgentie is hetzelfde. “

Kijk voor meer informatie en speeltijden op www.stadsfestival.nl of www.kameroperahuis.nl.

Deel